In elke groep zijn er stemmen die je vaak hoort – en stemmen die je bijna nooit hoort.
Dat is niet alleen een kwestie van “karakter” of “durf”, maar heeft ook te maken met machtsverhoudingen en ongelijkheid.
In dit fragment vertellen trainers van HUMUS – deep democracy hoe macht en privilege bepalen:
-
welke stemmen domineren in beslissingen,
-
welke stemmen niet gehoord worden,
- en wat dat doet met het zelfbeeld van mensen die telkens genegeerd worden.
Als jongeren of collega’s jarenlang het gevoel hebben dat er niet naar hen geluisterd wordt,
gebeurt er iets vanbinnen: boosheid slaat om in twijfel, schaamte, zelfcensuur.
Depolariseren betekent dan niet alleen “een goed gesprek begeleiden”,
maar ook: actief ruimte maken voor wie te vaak genegeerd werd.
Dat vraagt extra inspanning van wie wél gezien en gehoord wordt – van mensen met rol, status of privilege.